پرچین

پرچین،پرچین،چمن چمن، در زنجیر

نیلوفر و ناز و نسترن، در زنجیر

پیچک پیچک،دویده تا شانه ی باغ

گیسوی چنار و نارون در زنجیر

پیچیده روان آب را گیسوی رود

خَم خَم،چین چین،شکن شکن،در زنجیر

این پرده ونرده ای که بر پنجره است

گوئی گوید،که زیستن در زنجیر

تنها نه روان ز تَنگ تن در فریاد

تن نیز درون پیرهن در زنجیر

هم،تن ها در اسارت گور و کفن

هم،گورکن و گور و کفن در زنجیر

ای دوست سخن از من و ما افسانه است

دیری است که رفته ما و من در زنجیر

روزی گفتی، گیسوی زن دام بلاست

امروز ببین گیسوی زن در زنجیر

داغ دل لاله را به هر خار مگوی

((بهمن رافعی ))